SQL (ang. Structured Query Language) – to uniwersalny, standaryzowany język zapytań stosowany w systemach relacyjnych baz danych, w celu komunikowania się z bazą. Jest językiem uniwersalnym, dzięki czemu praca na różnych systemach baz danych sprowadza się do wydawania tych samych lub podobnych komend, tzw. zapytań SQL.
Język SQL został zaimplementowany w większości relacyjnych systemów baz danych, takich jak Oracle, InterBase, MySQL, dBase. Uzyskał on akceptację ANSI (Amerykańskiego Narodowego Instytutu Normalizacji) oraz ISO (Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej) jako standardowy język zapytań dla relacyjnych baz danych.
Składnię języka SQL można podzielić na 4 części:
- Język DDL (ang. Data Definition Language) – wykorzystywany do tworzenia, modyfikacji oraz usuwania obiektów z bazy danych (bazy oraz tabel)
- Język DML (ang. Data Manipulation Language) – pozwala na wstawianie danych (rekordów), ich prezentację (wyświetlanie zawartości tabel), modyfikowanie oraz usuwanie
- Język DCL (ang. Data Control Language) – stosowany głównie przez administratorów systemu baz danych, nadawania odpowiednich uprawnień do korzystania z bazy danych oraz ich odbierania
- Język DQL (ang. Data Query Language) – używany do formułowania zapytań do baz danych. W zakres tego języka wchodzi polecenie SELECT.
Instrukcje w SQL składają się z wyrażeń i klauzuli. Wyrażenie jest poleceniem (instrukcją), które określa, co należy zrobić. Klauzula służy do określenia ograniczeń dla danego polecenia i jest zapisywana w formie warunków.
Przykład:
SELECT nazwisko, imie
FROM studenci
WHERE miasto = ‚Katowice’;
Operatory stosowane w zapytaniach do bazy danych:
- arytmetyczne: suma (+), różnica (-), iloczyn (*), iloraz(/), dzielenie modulo (%)
- znakowe: konkatencja (+), symbol zastępujący dowolny ciąg znaków (%), symbol zastępujący jeden znak (_)
- logiczne: koniunkcja (AND), alternatywa (OR), negacja (NOT)
- porównania: =, <, >, <=, =>, <>
- operatory specjalne: BETWEEN…AND, LIKE, IN
Technik programista 